کارآفرینی عمل گرا

مطالب خواندنی و مفید در کارآفرینی عمل گرا این شرکت

کارآفرینی روستایی


0

کسب و کار روستایی / Rural Business

امروزه، توسعه کارآفرینی از سازنده‌ترین راهکارهای توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی مناطق محروم به‌حساب می‌آید و از آن به‌عنوان اکسیری برای محرومیت‌زدایی و کاهش فقر یاد می‌شود.

ظهور اندیشه‌های نوین در عرصه اقتصاد سبب شده است که در نظریه‌های جدید اقتصادی، مقوله کارآفرینی به‌طورجدی مدنظر قرار گیرد و از کارآفرینی به‌عنوان موتور محرک رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی جوامع یاد شود. با فراگیری این اندیشه‌ها در بخش‌های مختلف اقتصادی، مقوله‌ کارآفرینی به‌عنوان یکی از ضرورت‌های برنامه‌های توسعه روستایی، جایگاه و اعتبار ویژه‌ای یافته است. همچنین پژوهشگران و دولت‌مردان کشورهای مختلف، بر الزام سیاست‌گذاری هدفمند و برنامه‌ریزی اندیشمندانه برای توسعه‌ کارآفرینی در بخش روستایی به‌طورفزاینده‌ای تأکید کرده‌اند.

خاتون‌آبادی و انداده (2008) در پژوهشی تعریف کارآفرینی روستایی را چنین ذکر کرده‌اند: کارآفرینی روستایی، عبارت است از ایجاد کسب‌وکار با بهره‌گیری از فرصت‌های محلی همراه‌با نوآوری و تلاش و پشتکار زیاد و پذیرش خطرهای مالی و روحی و اجتماعی که با انگیزه‌های مختلفی ازجمله توفیق‌طلبی، رضایت‌بخشی، استقلال و کسب سود مالی انجام می‌شود. پترین و گنون (1997) و لویتاس (2000) در دو پژوهش جداگانه، بیان کرده‌اند که کارآفرینی روستایی اساساً‌ با کارآفرینی شهری تفاوتی ندارد؛ جز اینکه باید آن را در فضای روستا تصور کرد. به‌عقیده کولاوزک (1999)، مفهوم کارآفرینی روستایی تنها به کشاورزی و فعالیت‌های مرتبط، مانند صنایع‌غذایی محدود نمی‌شود؛ بلکه توسعه‌‌ صنعتی را نیز پوشش ‌می‌دهد.‌ این مفهوم تنها به روستاها محدود نمی‌شود و شهرهای کوچک و نواحی مجاور را نیز دربرمی‌گیرد.

مؤسسه‌های‌ توسعه، کارآفرینی‌‌ روستایی را قابلیتی برای ایجاد فرصت‌های شغلی تلقی می‌کنند،‌ سیاست‌مداران آن را به‌عنوان راه‌حلی‌ مهم برای پیشگیری از آشفتگی روستا می‌شناسند، کشاورزان کارآفرینی را ابزاری برای بهبود درآمدهای کشاورزی درنظر می‌گیرند و زنان آن را به‌عنوان امکان کار در مجاورت منازلشان تلقی می‌کنند. البته برای تمامی این گروه‌ها، کارآفرینی و اشتغال وسیله‌ای برای بهبود کیفیت زندگی افراد و خانواده‌ها و اجتماع‌ها به‌شمار می‌رود که نتیجه تعامل آن، ایجاد محیط و اقتصاد سالم است

داس (2014) نقش کارآفرینی روستایی در توسعه اقتصادی را در عواملی مانند توسعه متوازن منطقه‌ای، اشتغال عمومی، بهبود استانداردهای زندگی، افزایش درآمد سرانه، خوداتکایی ملی و توزیع متناسب قدرت اقتصادی برشمرده و معتقد است که کارآفرینی روستایی، این مزایا و منافع مهم را دربردارد: فراهم‌آوری فرصت‌های شغلی، جلوگیری از مهاجرت روستاییان، رشد متوازن منطقه‌ای، ارتقای فعالیت‌های هنری، جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی و هوشیارسازی جوانان.

کارآفرینی روستایی، بر کارآفرینیِ درحال‌ظهور در مناطق روستایی ناظر است. امروزه، نیاز روبه‌رشدی به کارآفرینان روستایی برای ایجاد واحدهای صنعتی با فرصت‌های شغلی فراوان برای اهالی روستاها احساس می‌شود. برهمین‌اساس صاحب‌نظران و نهادهای توسعه، کارآفرینی روستایی را به‌عنوان مداخله‌ای راهبردی برای ارتقای توسعه روستایی و تسریع در روند آن می‌دانند .

از دیدگاه پاتل و چاودا (2013)، موانع و مسائل توسعه‌ ‌کارآفرینی ‌روستایی عبارت است از: ۱) مسائل مالی؛ همچون کمبود تأسیسات و تسهیلات زیرساختی، سرمایه‌گذاری اندک، عنصر خطر و...؛ ۲) مسائل بازار؛ مانند رقابت، واسطه‌ها و...؛ ۳) مسائل مدیریتی؛ ازجمله کمبود دانش فناوری اطلاعات، تشریفات قانونی و کاغذبازی‌های گسترده، تهیه موادخام، کاستی‌های دانش فنی، کیفیت پایین تولید و...؛ و ۴) مسائل منابع انسانی؛ مانند کمبود کارکنان ماهر، نگرش منفی و... .


عوامل مؤثر بر توسعه کارآفرینی روستایی

بررسی سوابق ‌نظری در زمینه کارآفرینی نشان می‌دهد که محققان بسیاری سعی کرده‌اند عوامل ‌مؤثر برکارآفرینی را تعیین کنند. هریک از این محققان باتوجه‌به دیدگاه و زمینه تخصصی خود، تعریف‌ها و الگو‌ها و نظریه‌های گوناگونی درباره پدیده کارآفرینی و مفهوم کارآفرین ارائه کرده‌اند (Ezami, 2011). باوجوداین، هنوز اجماعی بین نظریه‌ها به‌وجود نیامده است.

واکاوی پیشینه موضوع حاضر نشان می‌دهد که منابع تخصصی موضوع تحقیق، به‌شدت محدود است و عمدتاً با عبور از محور تخصصی کارآفرینی روستایی، «کارآفرینی» را به‌صورت عام مطالعه کرده‌اند. بااین‌حال برای بهبود کیفیت مطالعه، تاجای‌ممکن منابع مرتبط و مهم نیز مرور شد که چکیده‌ای از آن در جدول شماره 1 آمده است.


کارآفرینی به عنوان موتور رشد اقتصادی، بهره‌وری، نوآوری و اشتغال‌زایی شناخته شده ‌است و یکی از ابعاد مهم پویایی اقتصادی محسوب می‌شود. از جمله مشکلات کشور در چند دهه اخیر، بیکاری و فقر روستاییان و مهاجرت آنان به شهرها بوده که باعث شده بسیاری از روستاهای کشور خالی از سکنه شوند. کارآفرینی می‌تواند با توجه به اثرات مثبت خود، در زمینه حل این مشکلات نقش مهمی ایفا نماید. به همین دلیل، در چند سال اخیر بحث احیا و پویاسازی مجدد نواحی روستایی از طریق ارتقا و توسعه کارآفرینی توجه زیادی را به خود جلب نموده است و در واقع بسیاری از کارگزاران توسعه روستایی به کارآفرینی به عنوان یک راهبرد توسعه پایدار روستایی می‌نگرند.

کارآفرینی روستایی اساساً تفاوتی با کارآفرینی در شهر ندارد جز اینکه باید آن را در فضای روستا تصور نمود. پترین (۱۹۹۴) کارآفرینی روستایی را مجموع سه گزاره ذیل تعریف می‌نماید:

1- نیرویی که سایر منابع را برای پاسخگویی به یک تقاضا بی‌پاسخ بازار بسیج می‌کند
2- توانایی خلق و ایجاد چیزی از هیچ
3- فرآیند خلق ارزش به وسیله امتزاج مجموعه واحدی از منابع درراستای بهره‌گیری از یک فرصت

آنچه در مجموع می‌توان برای تعریف مقوله کارآفرینی روستایی بکار برد عبارتست از :

”بکارگیری نوآورانه منابع و امکانات روستا در راستای شکار فرصت‌های کسب‌وکاری“