کارآفرینی فناورانه

مطالب خواندنی و مفید در کارآفرینی عمل گرا این شرکت

کارآفرینی فناورانه


0

کارآفرینی فناورانه

سرعت تغییرات در عرصة علم و فناوری آن‌چنان زیاد است که عدم اطمینان بارزترین ویژگی محیط ماست. پایة اصلی چنین تغییراتی فناوری است و خالقان فناوری کارآفرینان‌اند.
امروزه حتی به کارگیری فناوری در سازمان ها به عنوان راه حلی برای مسائلی سازمانی مطرح و پیدایش حوزه پژوهشی جدیدی با عنوان «کارآفرینی سازمانی فناورانه» را موجب شده است.
كـارآفريني، بـا كاركردهـا و پيامـدهاي مثبـتش، راه مناسـبي اسـت بـراي عبـور از بحران هايِ داخلي كشور. همچنين، با بهره گيري از اين دانش مي تـوان در بازارهـاي بـين المللـي رقابت كرد.
قدمِ نخست در كسب چنين دانشي شناخت وضـعيت موجـود نـوآوري هـاي تكنولـوژيكي يـا كارآفريني فناورانه در شركتهاي دانش بنيان مستقر در پارك ها / مراكز رشد، به منزلـة بخشـي از فعاليت هاي كارآفريني فناورانه در كشور و بررسي عوامل مؤثر در آن است.
كارآفريني فناورانه (Technological entrepreneurship) ، فعاليت يا فرايندي است كـه دربردارنـدة كشف، ايجاد، و بهره برداري از فرصت هاست به منظور ايجاد ارزش از طريق عرضة يك محصول(كالا يا خدمت) جديد يا بهبود يافته و يا يك فرايند جديد توليد به طور كلـي، سازمان بايد فرهنگ كارآفرينانه داشته باشد كه با ساختارهاي سـازماني همسوسـت.
کسب و کارهای فناورانه به عنوان مسیری مهم جهت تجاری سازی و اشاعه فناوری ها اثر مستقیمی در توسعه پایدار و سطح رفاه کشورها و جوامع دارند. شکل گیری و عملکرد مطلوب این کسب و کارها در گرو عملکرد مناسب زمینه ای است که تحت عنوان اکوسیستم کارآفرینی فناورانه معرفی می شود.
كارآفريني فناورانه نوعي از رهبري كسب و كار مبتنـي بـر فراينـد شناسـايي فرصـت هـاي تجاری بالقوة بالا و فناورمحور و فراهم نمودن منابعي نظير افراد مستعد، نقدينگي ، مديريت رشد ، سريع با پايبندي به اصول اخلاقي، و مهارت هاي تصميم گيري به هنگام است. خروجي چنين كارآفريني فناورانه عبارت است از: نوآوري محصول (كالا يا خدمات يا هر دو) اعم از بنیادی یا تدریجی و نوآوري فرايند(Innovation process).
فناوري به توانايي اجراي تغيير شكل بهينه اطلاق مي شود كه شـامل توانـايي اجـرا و شايسـتگي تكميل و به كارگيري فناوري است. فناوري مواد، انرژي و اطلاعات را از يـك حالـت بـه حـالتي داراي ارزش افزوده تغيير مي دهد. در تحقيقات انجام شده در داخل كشـور، فناوري به منزلة منبعِ قدرتمند كسب مزيت رقابتي محسوب مي شود. در سازمان ها به يادگيري و تجربه كردن فناوري تأكيـد مـي شـود و مـديريت، مشـتاقانه، موقعيت آيندة فناوري و چگونگي دستيابي به آن را تبيين مي كند. اگرچه اختراعات ممكن است تا حدودي داراي كاربرد اقتصادي باشند، موجب رشد و توسعة اقتصـادي نمـي شـوند، بلكـه نتيجـة آن اند. اگر فاقد شخصيت كارآفرين باشيم و نتوانيم از اختراعات جديد استفاده كنـيم، عمـلاً هـيچ ارتباطي ميان دو مقولة اختراع و رشد اقتصادي شكل نخواهـد گرفـت. ايـن اختـراع نيسـت كـه سرمايه مي آفريند؛ سرمايه است كه اختراعات مورد نياز را شكل مي دهد.
برخي از مفاهيم كليدي فناوري و نقش آن در رقابت بنگاه عبارتند از:
• فناوري به ابزارها، فرايندها، و روش هايي براي توليـد كالاهـا و خـدمات جديـد اطـلاق مي شود؛
• فناوري آگاهي از چگونگي بهره برداري از دانش علمـي و مهندسـي بـراي دسـتيابي بـه نتايج عملي است؛
• فناوري با علم و تجربة عملي (فن) ارتباط دارد؛
• فناوري فرايندي است كه از دانش علمي شروع و به كاربرد منتهي مي شود؛
• فناوري از جنبة كسب و كار قابل بررسي نيست، بلكه ذاتاً به اهداف نوآورانـه مربـوط است؛
• فناوري، علم، و فن همگي اَشكالي از دانش غيرضمني تلقي مي شوند.


نوآوري را مي توان به دو دسته تقسيم كرد :
1- نوآوري هاي فناورانه : نوآوري هاي فناورانـه شـامل نـوآوري محصـول(كـالا و خـدمات) و نـوآوري فراينـد اسـت.
2- نوآوري هاي غيرفناورانه. : نوآوري هاي غيرفناورانه شامل نوآوري در سيسـتم هـاي سـازماني و فراينـدهاي سـازماني اسـت.
شومپيتر به عنوان صاحب نظر برجسته علم مدیریت و کارآفرینی نيز در 1934 پنج نوآوري را بدين شرح توصيف كرد :
1- عرضة يك محصول جديد؛
2- عرضة يك روش جديد توليد؛
3- گشايش يك بازار جديد؛
4- تغيير در منبع تأمين مواد؛
5- تجديد ساختار يك صنعت.
دو نوع اول نوآوري منطبق با نوآوري فناورانه است. يعني نوآوري هاي فناورانـه عبـارتنـداز : محصولات و فرايندهاي جديد يا تغييـر معنـادار در محصـولات و فراينـدهايي كـه داراي نتيجـة اقتصادي باشند. همچنين، از ديدگاه سـازمان توسـعة همكـاري اقتصادي اروپا، نوآوري به نوآوري فناورانه منحصر مي شود و نوآوري غيرفناورانـه، در سـه جنبـة اصلي، بيشتر مربوط مي شود به طرز كار يك كسب وكار تا توليد كالاها و خدمات.
توسعه و رشد همواره محور اصلی سیاست ها و برنامه های کشورهای مختلف بوده و دو مسیر مهم جهت ، پیگیری آن، فراهم نمودن شرایط بهینه کارآفرینی و همچنین توسعه فناوریها بوده است. اگرچه پیگیری این دو مقوله (کارآفرینی و فناوری) به خودی خود دارای اهمیت است ولیکن همراهی این دو که تحت عنوان کارآفرینی فناورانه شناخته می شود بیشترین تأثیر را در توسعه، رقابت پذیری، رفاه، پیشرفت و حتی عدالت در جوامع مختلف برعهده داشته و دارد. بروز کارآفرینی های فناورانه بی تردید در گرو وجود شرایط مساعد و زمینه مناسب بوده که ضروری است نسبت به شناسایی و تبیین آن با توجه به ویژگی های خاص ملی یا منطقه ای اقدام گردد.